سيد محمد على ايازى

148

مصحف امام على ( ع ) ( فارسى )

داشته و يكى از اين كتابها ، صحيفه طلاق و فرائض بوده است ، لذا محتمل است كه صحيفه‌هاى ديگر حضرت ، مربوط به موضوعات ديگر بوده باشد . 4 - از اين روايات استفاده مىشود كه مباحث آن - در احكام - جامع و مبسوط بوده است . اينكه در تعبيرهاى مختلف آمده در اين كتاب هر چيزى كه مردم به آن احتياج داشته‌اند آمده ، يا از امام صادق رسيده كه فرموده : در نزد ما چيزى است كه ديگر به كسى احتياج نداريم . « 1 » يا آمده : خدا حلال و حرامى نيافريده مگر اينكه در اين كتاب وجود دارد . « 2 » حتى گاهى از اين كتاب تعبير به جامعه شده « 3 » ناظر به گستردگى مطالب و حجم مباحث اين نوشته است . در راستاى همين موضوع مىتوان عبارتهاى ديگرى كه در اين روايات آمده ، مثل اينكه طول نوشته‌ها 70 ذراع است ، « 4 » يا حتى خراش را دارد . 5 - اين كتاب منبع علوم و احكام ائمه اطهار بوده و ائمه براى پاسخ به سئوالات مردم به اين كتاب مراجعه مىكرده‌اند ، بويژه آنكه گاه مىشده كه اصرار داشته‌اند بگويند اين مطلب را از كجا نقل مىكنيم ، مثلا در جايى آمده است : در كتاب على نوشته شده خدا لعنت مىكند كسى را كه براى غير خدا ذبح كند ، خدا لعنت مىكند كسى را كه علامت راهها را بدزدد و خدا لعنت مىكند كسى را كه پدرش او را لعنت كند . « 5 » از سوى ديگر اين كتاب وسيله تشخص و علامت شناخت امامت ائمه

--> ( 1 ) - كلينى ، الكافى ، ج 1 / 241 . ( 2 ) - صفار ، بصائر الدرجات / 148 . ( 3 ) - همان / 160 . ( 4 ) - همان / 143 ، 164 . ( 5 ) - مسند احمد بن حنبل ، ج 1 / 100 ، 118 .